Περιμένοντας την Άνοιξη
Οι Ημέρες Πιανιστικής Τέχνης Φλώρινα 2026 ξεκινούν την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου, προσκαλώντας το κοινό σε ένα τριήμερο αφιερωμένο στο πιάνο και στο κορυφαίο ρεπερτόριό του.
Τρία ρεσιτάλ με συναρπαστικά έργα θα παρουσιαστούν στη Μικρή Αίθουσα του Ωδείου Φλώρινας, στο πλαίσιο μιας διοργάνωσης που συνδυάζει ερμηνευτικό βάθος και καλλιτεχνική ποικιλία.
Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου | 20:00
Η αυλαία ανοίγει με δύο εμβληματικά έργα του πιανιστικού ρεπερτορίου:
την Σονάτα αρ. 21 σε Σι ύφεση μείζονα, D. 960 του Φραντς Σούμπερτ και τη Μεγάλη Σονάτα σε Σολ μείζονα, έργο 37 του Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι.
Η τελευταία σονάτα του Σούμπερτ αποτελεί το «κύκνειο άσμα» του για το πιάνο. Γραμμένη τον Σεπτέμβριο του 1828, μόλις δύο μήνες πριν από τον πρόωρο θάνατό του, συνοψίζει με συγκλονιστικό τρόπο τη λυρικότητα, τη γαλήνη αλλά και την υπαρξιακή του αγωνία.
Η σονάτα του Τσαϊκόφσκι, επιβλητική και δραματική, είναι ένα από τα λιγότερο συχνά παρουσιαζόμενα έργα του συνθέτη για σόλο πιάνο, κυρίως λόγω των εξαιρετικά υψηλών τεχνικών απαιτήσεων και της έντονα «συμφωνικής» γραφής της.
Σάββατο 28 Φεβρουαρίου | 20:00
Στη δεύτερη βραδιά, οι πιανίστες Παναγιώτης Παπαιωάννου (Κύπρος) και Ακίρα Γεραβέλη παρουσιάζουν έργα του Ρόμπερτ Σούμαν και του Φέλιξ Μέντελσον.
Το Καρναβάλι, έργο 9 του Σούμαν είναι μια σειρά από 21 σύντομα κομμάτια για πιάνο (1834–35), βασισμένα σε κρυφά μουσικά μοτίβα (ASCH), όπου ο συνθέτης υφαίνει με χιούμορ, ποίηση και αυτοβιογραφικές αναφορές μια ιδιότυπη μουσική μασκαράτα.
Το Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 1 σε σολ ελάσσονα, έργο 25 του Μέντελσον, παρουσιασμένο σε μεταγραφή για πιάνο, ξεχωρίζει για τη λαμπερή δεξιοτεχνία, τη νεανική ενέργεια και τη διαρκή ροή του.
Κυριακή 1 Μαρτίου | 20:00
Η τελευταία βραδιά της διοργάνωσης φέρνει στη σκηνή τους πιανίστες Παναγιώτη Γαρμπή (υποψήφιο διδάκτορα) και Τιμόθεο Τσιγούρωφ, ρωσικής καταγωγής, με έργα των Φρεντερίκ Σοπέν, Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ και Μορίς Ραβέλ.
Η Σονάτα αρ. 3 σε σι ελάσσονα, έργο 58 του Σοπέν θεωρείται το πιο ώριμο και ισορροπημένο μεγάλο έργο του για πιάνο, συνδυάζοντας λυρισμό και δραματική ένταση.
Η Σονάτα σε ντο μείζονα, Κ.330 του Μότσαρτ ξεχωρίζει για τη διαύγεια, την τραγουδιστή φραστική και τη φυσική της κομψότητα.
Το La Valse (Το Βαλς) του Ραβέλ κλείνει τη διοργάνωση με μια ομιχλώδη ανάδυση του βιεννέζικου βαλς, που σταδιακά μετατρέπεται σε μια εκρηκτική, σχεδόν αποδομημένη δίνη — συχνά ερμηνευμένη ως σχόλιο στην παρακμή της παλιάς Ευρώπης μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλες τις συναυλίες.
