Κατακλυσμός

Αφήνεις την κεφαλή να γύρει

πάνω στο μαξιλάρι της φυλακής σου

ανάλαφρο όνειρο αφού κυνηγημένος

δεν εξαρτάται από σένα

να ρυθμίσεις την ροή των πραγμάτων

μέσα στο άπειρο που επεκτείνεται

με τόσα σύμπαντα

τί είναι χιλιάδες χρόνια

μπροστά στα δισεκατομμύρια

όταν το πνεύμα πυρακτωμένη λάβα

μαγειρεύει τα στοιχεία εκείνα

ώστε να ξεπεταχτεί ένα χορταράκι

μετά ήρθε η σειρά του δεινόσαυρου

κυνηγά το ψάρι που μόλις έγινε ερπετό

ο άνθρωπος με τόση κακία

και στο βάθος βάθος λίγη καλοσύνη

που ψάχνουμε ακόμα να συγκρατήσουμε

στην δίνη των παθών και των καιρών

σημαίνοντας την ορθοπόδηση

ή τον καταποντισμό

μια βάρκα να σωθούμε του Δευκαλίωνα

τιμή και δόξα στους ληστές τραπεζών

ότι δεν αξιώθηκαν

μόνο ένας κατάφερε να τους ξεφτιλήσει