Τα τελευταία χρόνια επανέρχεται συστηματικά μια συζήτηση που παρουσιάζεται ως πολιτισμική ή καλλιτεχνική, αλλά στην πραγματικότητα είναι βαθύτατα πολιτική:
η χρήση σλαβόφωνων τραγουδιών στη Μακεδονία, τα οποία δεν περιορίζονται σε μουσικά μοτίβα, αλλά φέρουν σαφές ιδεολογικό και εθνικιστικό περιεχόμενο, στραμμένο ευθέως κατά της Ελληνικής Ιστορικής και Εθνικής συνέχειας της περιοχής.
Η πρόσφατη απόφασις του πατριώτου δημάρχου Φλωρίνης να απαγορεύσει στην δημοτική μπάντα να παιανίζει συγκεκριμένο τραγούδι, το οποίο έχει ταυτιστεί με την ασύδοτο προπαγάνδα των Σκοπίων , προκάλεσε αντιδράσεις περί .δήθεν «λογοκρισίας».
Η κριτική αυτή, όμως, αποσιωπά το ουσιώδες: άλλο η μουσική ως πολιτισμικό ίχνος και άλλο η μουσική ως πολιτικό μήνυμα.
Δεν μιλάμε για «αθώα» τραγούδια
Οι στίχοι που αποδίδονται σε συγκεκριμένα σλαβόφωνα τραγούδια –και οι οποίοι κυκλοφορούν διεθνώς σε κοινότητες της διασποράς στον Καναδά και την Αυστραλία– δεν είναι ουδέτεροι. Περιλαμβάνουν:
αμέσους προτροπάς τύπου «Φύγετε Έλληνες»
αμφισβήτηση της Ελληνικότητος της αρχαίας Μακεδονίας,
παρουσίαση της Ελλάδας ως καταπιεστή και σφετεριστή,
αναφορές σε «Μακεδονία» ,με σαφή αλυτρωτικό περιεχόμενο!!
Ακόμη κι αν δεχτεί κανείς τον ισχυρισμό ότι παλαιότερα τα κομμάτια αυτά παίζονταν μόνο ως μουσική, χωρίς στίχους, αυτό δεν αναιρεί το σημερινό τους φορτίο. Στην πολιτική και στον πολιτισμό δεν κρίνεται μόνο η πρόθεση, αλλά και το αποτέλεσμα.
Όταν ένα τραγούδι έχει καταγραφεί, μεταφραστεί, αναπαραχθεί και χρησιμοποιηθεί διεθνώς ως όχημα ανθελληνικής αφηγήσεως, η δημόσια εκτέλεσή του από Ελληνικό θεσμικό όργανο –όπως μια δημοτική μπάντα– παύει να είναι αθώα.
Η διεθνής διάστασις που αποσιωπάται:
Είναι ενδεικτικό ότι εικόνες από εκδηλώσεις στο εξωτερικό, όπου κρατικοί και ακαδημαϊκοί παράγοντες ,των σλαύων των Σκοπίων, χορεύουν μπροστά σε χάρτες «Μεγάλης Μακεδονίας» και σύμβολα όπως ο Ήλιος της Βεργίνας, δεν βρίσκουν θέση στον Ελληνικό δημόσιο διάλογο.
Εκεί, τα ίδια τραγούδια λειτουργούν ως στοιχεία Εθνικής διεκδικήσεως. Δεν είναι «φολκλόρ». Είναι αφήγημα.
Και μάλιστα αφήγημα που περιλαμβάνει Ελληνικά εδάφη, Ελληνική Ιστορία και Ελληνικές περιουσίες.
Οι Κομμουνιστοσυμμορίται και το ζήτημα της «αδικίας»
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η προσπάθεια εξωραϊσμού των στελεχών του λεγόμενου Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας που πολέμησε με στόχο –ρητό σε κείμενα και αποφάσεις– την απόσχιση της Μακεδονίας και τη δημιουργία «ανεξάρτητου Μακεδονικού κράτους»!!
Άραγε αυτά τα γνωρίζουν οι νέοι μας,τα παιδιά μας?
Δεν επρόκειτο για «παρεξήγηση» ούτε για ανθρωπιστικό δράμα αποκομμένο από πολιτικές επιλογές. Ήταν συνειδητή στάση.
Η μη αναγνώριση δικαιώματος επιστροφής ή περιουσιών δεν ήταν εκδικητικότητα, αλλά συνέπεια μιας ενόπλου προδοτικής ανταρσίας με αποσχιστικό χαρακτήρα.
Λογοκρισία ή θεσμική αυτοπροστασία;
Η Πολιτεία δεν έχει υποχρέωση να προβάλλει ή να νομιμοποιεί πολιτισμικά σύμβολα που αμφισβητούν την ίδια της την υπόσταση.
Όπως καμία Χώρα δεν θα ανεχόταν στρατιωτική μπάντα να παίζει τραγούδια που υμνούν εχθρικά αφηγήματα, έτσι και η Ελλάδα δεν οφείλει να αυτοϋπονομεύεται στο όνομα μιας στρεβλής πολυπολιτισμικότητας.
Η απόφαση ,του ξεχωριστού πατριώτου δημάρχου Φλωρίνης, δεν ήταν πράξη αυταρχισμού. Ήταν υποχρεωτική πράξη ευθύνης. Προστάτευσε τον δημόσιο χώρο από τη μετατροπή του σε όχημα ξένης προπαγάνδας.
Συμπέρασμα:
Η Μακεδονία δεν είναι αφηρημένη έννοια ούτε πολιτισμικό πεδίο πειραματισμών.
Είναι Ιστορικός, γεωγραφικός και Εθνικός πυρήνας του Ελληνισμού.
Η μουσική μπορεί να ενώνει.
Μπορεί όμως και να εργαλειοποιείται.
Όταν συμβαίνει το δεύτερο, η σιωπή δεν είναι ανεκτικότητα — είναι αφέλεια.
Η Μακεδονία ήταν ,από αρχαιοτάτων χρόνων, είναι και θα παραμείνει Ελληνική αυτό απαιτεί ο ποταμός του αίματος των ηρώων που έπεσαν μαχόμενοι γι’ αυτήν!
Και η υπεράσπιση της αληθείας δεν θα είναι ΠΟΤΕ λογοκρισία.
Θερμά συγχαρητήρια στον υποδειγματικό πατριώτη Δήμαρχο !
Δήμαρχέ μου τούτες της χαλεπές στιγμές είσαι πελώριος ΕΛΛΗΝ και θα χαρώ απερίγραπτα να σε γνωρίσω από κοντά,να σ’ασπαστώ και να σου “σφίξω” το χέρι !
Θα είναι υπέρτατη τιμή μου !
Μέ άπειρο σεβασμό,θαυμασμό και εκτίμηση
Στρίκος Νικ.Θεόδωρος
Αξιωματικός ΕΛ.ΑΣ ε.α-πτυχιούχος Νομικής, π.Προεδρος Παραρτηματος Ενώσεως Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού Ν.Σερρών
