Ιδέες τον κατακλύζουν
Συναισθήματα τον πλημμυρίζουν
Βιώματα τον συγκλονίζουν
Του κόσμου τα βάρη
Όλα δικά του στις πλάτες του τα νοιώθει
Στήνουν τρελό χορό μέσα στο κεφάλι του οι σκέψεις
Την έμπνευση αναζητά
Όπως ο διψασμένος το νερό στην έρημο
Υπαρξιακά ερωτήματα τον βασανίζουν
Καταιγίδα στο μυαλό του
Θύελλα στην ψυχή του
Κάθε πρόβλημα δικό του το κάνει
Κάθε χαρά αδημονεί να την εκφράσει
Θέλει να τα κρατήσει όλα μέσα του
Φοβάται ότι δεν θα τον καταλάβουν
Δεν θα συναισθανθούν τα μαργαριτάρια της ψυχής του
Χαράμι ότι θα γίνουν
Στράφι ότι θα πάνε
Αλλά δεν μπορεί
Ακατανίκητη δύναμη τον ωθεί
Να τα εκφράσει
Να τα μοιραστεί
Τα εξωτερικεύει
Λίγοι καταλαβαίνουν όλα
Πολλοί τα μισά ή καθόλου
Τα κρατήσει μέσα του
Τα εκφράσει
Το ίδιο κενό
Η ίδια αμφιβολία
Η ίδια ταλαιπωρία
Του βγήκαν όπως ήθελε
Θα μπορέσουν να τον καταλάβουν
Θα νοιώσουν τα εσώψυχα του
Βυθίζεται ξανά σε ατέρμονες
Αδιέξοδες σκέψεις
Σε νέες αμφιβολίες
Ο φαύλος κύκλος καλά κρατεί
Η βάσανος του συνεχίζεται
Η εσωτερική μοναξιά του
Η Οδύσσεια του χωρίς Ιθάκη!
Ρίτα Ρώμπαπα
Από την Ποιητική συλλογή μου «Καλειδοσκόπιο»
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης
