Ο ένας απέναντι στον άλλον
ανιστορώντας τα χρόνια
που πέρασαν ή θα έρθουν
η κλεψύδρα αντιστρέφεται
μετρώντας στην χοάνη στιγμές
ευκαιρία για αναστοχασμό
με τα όνειρα εξαγνισμένα
στην κοίτη της ροής των γεγονότων
καθώς λειαίνονται οι πληγές
βότσαλα που λαμπυρίζουν στις όχθες
κι εμείς τα σύρνουμεν παρεμβαίνοντας
να σταματήσει η αιμορραγία
αφού “πατήρ πάντων ο πόλεμος”
μα αυτό είναι σφαγή δια αντιπροσώπων
γενοκτονία με τηλεχειριστήρια
μόνο το όνομα της χώρας αλλάζει
άνθρωποι αναλώσιμοι απλά πιόνια
με μάτια χέρια πόδια αισθήματα
όχι ανώνυμοι
10-3-26.
Ρηγίνος
